Halvor Egner Granerud zaczął być znany nie z tego jak skakał, ale ze skoku nago ze skoczni. Zadebiutował w zawodach FIS Cup w 2013 roku w Villach. Rok później po raz pierwszy wystartował w Pucharze Kontynentalnym. W 2015 roku w Lillehammer zadebiutował w konkursie Pucharu Świata, ale został zdyskwalifikowany za nieprzepisowy kombinezon. Jego największym sukcesem jest złoty medal na MŚJ w drużynie w 2015 roku w Ałmatach oraz bardzo daleki lot jako przedskoczka w Vikersund, gdzie lądował na 240 metrze!
W 2016 roku zdobył pierwsze punkty Pucharu Świata w Oberstdorfie. Od sezonu 2016/17 mieścił się w kadrze narodowej z małymi przerwami na ustabilizowanie formy w CoC. W sezonie 2020/21 na samym początku okazał się najmocniejszym Norwegiem, co przypieczętował zwycięstwem w konkursie PŚ w Ruce i potem w Niżnym Tagile, gdzie objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej. Na MŚ w lotach jechał jako faworyt, ale przegrał o pół punktu z Karlem Geigerem. W drużynie wywalczył złoto! Także jako faworyt jechał na TCS, gdzie zajął jednak dopiero czwarte miejsce. Podobnie było na MŚ w Oberstdorfie, gdzie na skoczni normalnej był za podium, a w konkursie na dużym obiekcie nie wziął udziału z powodu zakażenia wirusem Covid-19. Na pocieszenie został mu medal srebrny wspólnie z drużyną mieszaną na skoczni K-95. Na koniec sezonu mógł się jednak cieszyć, gdyż zdobył kryształową kulę! W sezonie 2021/22 zajął 3. miejsce w Turnieju Czterech Skoczni. W sezonie 22/23 wygrał cały Turniej zaliczając trzy wygrane konkursy. Na MŚ w Planicy w 2023 roku zdobył srebrny medal w drużynowym konkursie mikstów i drużynowym mężczyzn. Wygrał loty w Vikersund i cały cykl RAW Air, a przy okazji swój drugi Puchar Świata.