Wywiad przeprowadziła Magdalena Kobus Kilka tygodni temu Polskę odwiedził fiński zespół związany ze światem skoków narciarskich - The Kroisos. Podczas pobytu grupy w Warszawie mieliśmy okazję przeprowadzić dłuższą rozmowę, zapytując o wszystko - od skoków poprzez muzykę, a na życiu osobistym kończąc. Poniżej prezentujemy drugą część wywiadu, która porusza głównie kwestie sportowe. Rozmawialiśmy o Małyszu, Ahonenie, rezygnacji, nadziei i wielkich powrotach. Część trzecia i ostatnia będzie dostępna na łamach naszego portalu już niebawem.

Analizując skład zespołu nie sposób nie zauważyć, że powoli stajecie się bardzo spójnym kwartetem trenerskim. Jake i Opa mają już wieloletnie doświadczenie w zawodzie, Ville i Jussi znajdują się tuż na krawędzi radykalnej zmiany swych karier sportowych. Cóż takiego zadecydowało, że kilka lat temu Ville definitywnie wycofał się z aktywnego skakania, a Jussi wciąż rezygnuje i powraca.. i czy faktycznie kolejnym etapem będzie kariera trenerska?

Ville: W moim przypadku decyzja wynikała z sytuacji, trwającej praktycznie dwa lata. Około 2002 roku nastąpił u mnie ogólny spadek formy, następnie latem przytrafił mi się dramatyczny wypadek. Próbowałem wspiąć się na drzewo..
Jake: Ale nie po jabłka proszę państwa!! (śmiech)
Ville: No dobrze, dajmy na to po zgrzewkę piwa (śmiech), w każdym bądź razie wspinałem się na to drzewo i niestety spadłem, z dość znacznej wysokości. Miałem problem z ręką i kręgosłupem, wypadłem z regularnego treningu na rok, a potem już wszystko przestało mnie bawić.
Opa: Żmudne treningi nie są specjalnością Ville..
Ville: Nie chodzi o treningi, po prostu nie bawiły mnie wieczne wyniki w ogonie stawki, poza tym cierpiałem na bóle pleców, więc kontynuowanie w takich warunkach nie miało najmniejszego sensu. Kolejnym krokiem po krótkiej przerwie było dołączenie do drużyny w roli serwis mana. Jestem jednoosobową grupą wsparcia w zakresie kontroli i konserwacji sprzętu..(ogólna salwa śmiechu) jak również kierowcą, tragarzem, nadwornym psychoterapeutą..
Jake: … i błaznem..
Opa: okolicznościowym św. Mikołajem etc etc (śmiech)
Ville: Kolejnym krokiem będzie trenerka..
Jussi: A ja trenerem NA PEWNO nie będę.
Jake: I lepiej niech tak będzie.
Jussi: W tym momencie jestem na etapie powrotu do skakania, a co z tego wyniknie, zobaczymy.

Skoro jesteśmy przy sporcie, powiedzcie proszę jak zapatrujecie się na rywalizację w sezonie olimpijskim? Czy zdominują go triumfatorzy minionego cyklu, czy może Małyszowi i powracającemu Ahonenowi wreszcie uda się sięgnąć po najbardziej wartościowe krążki?

Ville: Osobiście wierzę w Małysza, ale jeszcze bardziej w Ahonena. On ma motywację, ma poczucie, że MUSI zdobyć medal, bo jeśli nie to czeka go los Okabe – skakanie do 40-tki, żeby zdobyć kolejne olimpijskie szanse (śmiech).
Jake: Ahonen jest nastawiony na sukces w tym sezonie. Rok poza skokami uświadomił mu, że decyzję o zakończeniu kariery podjął przedwcześnie, że na dobrą sprawę ma przed sobą jeszcze kilka lat skakania na światowym poziomie, więc zawodnicy całego świata: BÓJCIE SIĘ!!!
Opa: Ja też jestem przekonany, że Ahonen pokaże na co go stać w tym sezonie, a Małysz jest klasą samą w sobie, to wyśmienity zawodnik, który wie kiedy należy odpuścić, a kiedy dać z siebie wszystko.

Jaka jest Wasza opinia na temat ścisłej współpracy Małysza z legendarnym Hannu Lepistoe. Czy uważacie, że tak doświadczony zawodnik oraz dojrzały trener są w stanie przygotować sportowy cud w Vancouver?

Jake: Hannu Lepistoe jest świetnym szkoleniowcem, jeśli współpraca między nim, a Małyszem przebiega pomyślnie, są w stanie wypracować wspólny plan, przygotować i trzymać się go; jeśli są dla siebie inspiracją, to taki duet może wiele osiągnąć.
Ville: Jestem podobnego zdania, chociaż ja akurat źle wspominam moje lata pracy z Hannu. Nie twierdzę, że były jakieś niesnaski. Byłem wtedy młody i po prostu nie nadawaliśmy na tych samych falach. Lepistoe jest dość specyficzną osobowością, niewielu zawodników jest w stanie pracować z nim na dłuższą metę. Większość szybko męczy się, zniechęca, zaczyna się cicha wojna. Wiem, że nie jestem tutaj odosobnionym przypadkiem nie tylko w Finlandii, ale również pośród zawodników zagranicznych, z którymi Lepistoe pracował. Jeśli Małysz-Lepistoe stanowią zgrany team, to tylko gratulować i dbać o to, by trwał on najdłużej. Hannu lubi pracować z indywidualnościami, często brak mu cierpliwości dla tzw 'przeciętniaków'.

Wracając do muzyki. Zdradźcie nam jakie macie plany na najbliższe miesiące kariery muzycznej. Jaki jest Wasz zasadniczy cel, co chcielibyście osiągnąć?

Jake: Przede wszystkim chcielibyśmy zaistnieć w świecie pozasportowym, jakkolwiek niedorzecznie to brzmi. Aktualnie na nasze koncerty przybywa 90% osób, którym znani jesteśmy przede wszystkim jako sportowcy. Ludzie chcą nas zobaczyć, są ciekawi jak to skoczek potrafi zagrać i czy w ogóle. Chcielibyśmy dojść do poziomu, w którym ten rozkład jest powiedzmy na poziomie 50% na 50%, by wreszcie na koncertach pojawiały się również osoby nie mające pojęcia czym są skoki lub kim my jesteśmy/byliśmy w skokach narciarskich. To taki plan minimum na najbliższe miesiące, a potem..
Ville: A potem już tylko status platynowej płyty dla Panda Eyes i możemy przejść na emeryturę (śmiech)..
Opa: Nie ma szans, będziemy wtedy grywać po knajpach w Vegas..
Ville: A w przerwach trwonić fortunę w kasynach.. (śmiech). Tak na poważnie to jesteśmy zadowoleni z kształtu jakie przybrało nasze wspólne granie, wciąż się rozwijamy, mamy coraz więcej koncertów. Chcielibyśmy oczywiście grać więcej i podpisać jakieś konkretne umowy dystrybucyjne.

No właśnie, co z Waszym kontraktem z Osasto A Oy? Czy Wasze płyty będą wreszcie dostępne poza sprzedażą internetową bądź koncertową?

Jake: Nie wiem dokładnie na jakim etapie są rozmowy z dystrybutorami. Zajmuje się tym wytwórnia, niemniej jednak wiem, że już latem nasze płyty mają trafić do sklepów w większych miastach Niemiec, Austrii i Szwajcarii. Mam nadzieję, że wkrótce dołączy również Polska.
Ville: Odnoszę wrażenie, że polski rynek muzyczny nie jest zainteresowany sceną niezależną, nie wspiera tworzących się grup, inwestuje głównie w artystów już uznanych. To nie sprzyja rozwojowi pod żadnym względem..

zobacz zdjęcia The Kroisos w Warszawie »« powrót do listy wywiadów