Zaloguj się
Nie masz konta? Zarejestruj się!
Kalendarz zawodów
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
maj 2015
Najbliższe zawody
kalendarz na przyszły sezon
nie został jeszcze zatwierdzony

Zawody Pucharu ¦wiata składaj± się na ogół z dwóch serii skoków. W pierwszej z nich startuje pięćdziesięciu skoczków, którzy zajęli najlepsze miejsca w serii kwalifikacyjnej. Jednak dziesięciu zawodników zajmuj±cych najlepsze miejsca w klasyfikacji Pucharu ¦wiata nie musi uczestniczyć w kwalifikacji maj±c zapewniony start w konkursie. Czyli pozostali skoczkowie, aby zakwalifikować się do konkursu musz± być w pierwszej 40-tce. Je¶li z jakich¶ powodów (np. duży wiatr) drugi skok nie odbędzie się, to punkty otrzymuje trzydziestu najlepszych zawodników z pierwszej serii. Aby konkurs był ważny, musi się odbyć przynajmniej jedna seria skoków, w której wystartuj± wszyscy zakwalifikowani do konkursu zawodnicy.



Oprócz konkursów indywidualnych rozgrywane s± także drużynowe konkursy skoków. Drużyna składa się z czterech zawodników, którzy oddaj± po dwa skoki. Najpierw skacz± wszyscy zawodnicy zgłoszeni jako pierwsi w swoich drużynach, póĽniej skacz± drudzy zawodnicy itd. Następnie odbywa się druga seria na identycznych, jak pierwsza, zasadach. Do niedawna w punktacji ogólnej uwzględniano wyniki trzech najlepszych zawodników w drużynie. Od roku bodajże 1998 uwzględnia się wyniki wszystkich czterech zawodników. Pierwszy drużynowy konkurs skoków rozegrano w roku 1988 na olimpiadzie w Calgary w Kanadzie.

W Turnieju Czterech Skoczni, aby przej¶ć do rundy finałowej (30 zawodników) zawodnicy skacz± w parach tzn. 1 z 50, 2 z 49, 3 z 48 itp. Zwycięzcy par + 5 przegranych z najlepszymi notami wchodzi do finałowej trzydziestki. W drugiej serii zawodów bierze udział 30 zawodników, którzy zajęli najlepsze miejsca w pierwszej serii. Zawodnicy bior±cy udział w serii finałowej otrzymuj±, po zakończeniu konkursu punkty Pucharu ¦wiata. Punktacja w samym Turnieju Czterech Skoczni to po prostu suma wszystkich pkt. zdobytych podczas czterech turniejów.

Punktacja zawodów rozgrywanych na Mistrzostwach ¦wiata, Zimowych Igrzyskach Olimpijskich oraz w krajowych mistrzostwach nie jest wliczana do klasyfikacji generalnej Pucharu ¦wiata.

Punktacja indywidualna w P¦
miejsce
punkty
1
100
2
80
3
60
4
50
5
45
6
40
7
36
8
32
9
29
10
26
11
24
12
22
13
20
14
18
15
16
16
15
17
14
18
13
19
12
20
11
21
10
22
9
23
8
24
7
25
6
26
5
27
4
28
3
29
2
30
1

Zawody drużynowe też posiadaj± swoj± punktacje. Oprócz sezonu 2000/01. w którym FIS eksperymentowała, normalna punktacja drużynowa polega na podliczeniu sumy wszystkich punktów P¦ skoczków z danego kraju dodaj±c do tego punkty przyznane za osi±gnięcia w konkursie drużynowym.

Punktacja drużynowa w P¦
miejsce
punkty
1
400
2
350
3
300
4
250
5
200
6
150
7
100
8
50

Odległo¶ć a nota punktowa

Po zmierzeniu odległo¶ci skoku liczy się jego długo¶ć od punktu "K" - punkt konstrukcyjny = 60 pkt. w klasyfikacji. Do noty ł±cznej wlicza się notę za długo¶ć skoku i styl. Za każdy metr dalej lub bliżej od punktu "K" otrzymuje +1,8 lub 1,8 pkt. na dużej skoczni K120, a +2,0 lub -2,0 na mniejszych skoczniach (mamucie o punkcie "K185" 1.2 pkt). Do tego dodaje się notę za styl, przyznawan± przez 5 sędziów (2 skrajne noty s± odrzucane - skala 0 - 20 pkt - a 3 pozostałe dodaje się do ogólnej punktacji zawodnika).

Od sezonu 2010/11 do noty za skok i styl dodaje się lub odejmuje punkty z przelicznika za siłę i kierunek wiatru oraz za ewentualn± zmianę wysoko¶ci najazdu. Każda skocznia ma swój własny przelicznik.

Stare zasady liczenia punktów:

1979/80 – W tym sezonie zasadniczo zaliczano 13 najlepszych startów, z tym że tyle razy punktował tylko Hubert Neuper. Dlaczego więc odrzucano wyniki innym zawodnikom. Otóż, co miało być potem reguł±, z trzech szwajcarskich konkursów, nigdy nie liczono tego najgorszego(w¶ród tych, którzy punktowali we wszystkich trzech).

1980/81 – Zaliczano wówczas 10 najlepszych startów. Oczywi¶cie, je¶li kto¶ punktował w trzech "Szwajcarach”, to jednym z odrzuconych był wła¶nie ów najgorszy występ. I to nawet wówczas, gdy kto¶ w 10 startach nie punktował(a także wtedy, gdy nie był to jeden z 5 najgorszych wyników). Z tym sezonem wi±że się ciekawa historia. Otóż na stronie www.skijump-db.net z tabeli wyniki, iż Johanowi Saertre zaliczono 15 występów. Jest to bardzo myl±ce. Zainteresował mnie fakt, iż w tabeli widnieje na 6 miejscu ze 182 punktami, podczas gdy np. trzeci Bulau ma 179. Po przeliczeniu według zasad opisanych powyżej Saertre miałby 142 punkty i taki wynik (zreszt± zamieszczony na www.fis-ski.com) należy uznać za słuszny.

1981/82 – Wtedy to pierwszy raz zastosowano podział sezonu. Do konkursu w Engelbergu wł±cznie liczono 7 najlepszych wyników, po nim liczono 5. Z tym że na trzy konkursy w Bad Mittendorf zaliczano najwyżej dwa (podobnie jak to zwykle bywało z konkursami szwajcarskimi)

1982/83 – Do konkursu w Engelbergu wł±cznie zaliczano 7 najlepszych konkursów, ze zwykłym zastrzeżeniem co do Szwajcara. Po nim – 5.

1983/84 – Tu sytuacja jest w miarę prosta – do konkursów japońskich wliczano 5 konkursów, po nich – tyle samo

1984/85 – Ten sezon wzbudził moje największe w±tpliwo¶ci i jako jedyny nie zostawił mi stuprocentowej pewno¶ci. Do konkursu w Cortinie d`Ampezzo wliczano 5 konkursów i tutaj pewno¶ć się kończy. Najłatwiej przyj±ć tezę, iż w bazie Koizumiego s± błędy (które tam rzeczywi¶cie występuj±) i że należy wliczać 6 najlepszych startów po tym konkursie. Wtedy nie wpłynęło by to na kolejno¶ć: Nykaenen miałby 229 (nie 224), Vettori – 180 (nie 176), Ploc – 121 (nie 117), Akimoto – 96 (nie 89), Bergerud – 90 (nie 88). Niemniej – to najbardziej dyskusyjny sezon

1985/86 – Do Sapporo wł±cznie – wliczano 5 konkursów, po nim – 6 ze zwykłym zastrzeżeniem szwajcarskim.

1986/87 – Do Sapporo wliczano 9 konkursów, a po – 6

1987/88 – do końca Turnieju 4 Skoczni wliczano skoczkom 7 najlepszych wyników, potem odrzucano tylko najgorszego "Szwajcara”

1989/90 – wła¶nie ten sezon był kluczem do "szwajcarskiego casusu” otóż tu odrzucano tylko ów najgorszy z 3 konkursów, co natchnęło mnie do sprawdzenia innych sezonów.

My¶lę, iż rzuca to snop ¶wiatła na stare Puchary ¦wiata. Miejmy też nadzieję, iż zagadkowy sezon 1984/85 również zostanie jako¶ "rozpracowany” i zagadka FIS przejdzie do historii.
opracowali Paweł Stawowczyk, Jarek Gracka
« powrót do strony głównej
Zasady punktacji poszczególnych konkursów

Zasady punktacji poszczególnych konkursów

Kalendarium
Daniel Lackner
Dzień Matki
Dzi¶ urodziny obchodz±:
Artem Utev (1993)
14 lat Skokinarciarskie.pl!
Reklama
Typer - typuj wyniki skoków narciarskich
Reklama
krzesła biurowe Warszawa
Reklama
Skoki.tv - filmy o skokach narciarskichBlaster.pl - hosting, domeny, konta pocztowe, serwery wirtualne
Poznaj Skokinarciarskie.pl
Skoki narciarskie w TV
Dla telemaniaków prezentujemy plan transmisji telewizyjnych ze skoków narciarskich.
Sonda
Którzy Polacy powinni wyst±pić w LGP?
Kamil Stoch
Piotr Żyła
Aleksander Zniszczoł
Dawid Kubacki
Jan Ziobro
Klemens Murańka
Stefan Hula
Maciej Kot
Krzysztof Biegun
Bartłomiej Kłusek
Stanisław Biela
inny skoczek
Cookies
Ten portal korzysta z plików cookies w celu umożliwienia pełnego korzystania z funkcjonalno¶ci serwisu, dopasowania reklam oraz zbierania anonimowych statystyk.
Obsługę cookies możesz wył±czyć w ustawieniach Twojej przegl±darki internetowej.
Korzystaj±c z serwisu wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z ustawieniami przegl±darki.
ukryj ten komunikat na stałe »
copyright © 2000-2012 Benefaktor.com, 2012-2015 10office.pl
Obserwuj Skokinarciarskie.pl na FacebookuObserwuj Skokinarciarskie.pl na TwitterzeRSS na Skokinarciarskie.pl - newsy o skokach narciarskich