Clint Jones przebojem wdarł się do czołówki światowej po konkursie w Pucharu Świata w Kuopio (23 listopada 2001 roku), gdzie zajął 9 miejsce. Clint mierzył 167 cm, a ważył 49 kg i miał idealne warunki do skakania. Był najmłodszym mistrzem Stanów Zjednoczonych w historii. Miał 15 lat, kiedy osiągnął już wielki sukces w marcu 2000 roku. Jones zaczął jeździć na nartach w wieku 2 lat, a skakać na nich w 3 lata później. Poszedł śladami starszego o 5 lat brata Robbiego. Po słabszej końcówce sezonu zimowego 2001/02 w Letniej Grand Prix 2002 spisywał się wręcz znakomicie. Amerykanin osiągnął swój życiowy sukces, kończąc rozgrywany w sierpniu i wrześniu cykl na rewelacyjnej - drugiej pozycji. W zimie jednak nie było już tak kolorowo. Po odejściu z kadry Alana Alborna na nim spoczywała odpowiedzialność za dobre wyniki. Latem 2003 dobre rezultaty miał tylko w letnim Pucharze Kontynentalnym. Sezony zimowe 2003-2005 najchętniej puścił by w niepamięć. Na MŚ w lotach w 2004 roku był 22. Ostatecznie zakończył karierę.