Ten szwedzki zawodnik swój pierwszy skok oddał w wieku sześciu lat i od samego początku pokładano w nim spore nadzieje, widząc w nim gwiazdę w przyszłości. W okresie dorastania pojawiły się jednak u niego spore problemy z techniką, stracił błysk i był skoczkiem numer dwa w ekipie szwedzkiej, której liderem był jego rówieśnik Johan Erikson.
Andreas lubi muzykę rockową, a szczególnie Ozzy Osbourne a. Sporo czyta. Najchętniej współczesną literaturę szwedzką. W chwilach wolnych rysuje albo ogląda filmy. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczął pracę ratownika w jednym z kompleksów basenowych w Falun. O tym w jak ciężkiej sytuacji były szwedzkie skoki narciarskie świadczył fakt, iż ten młody skoczek nie miał nawet swojego osobistego trenera, a dofinansowania ze strony Szwedzkiego Związku Narciarstwa były minimalne. Często skoczkowie nie mogli startować w konkursach, bo klubu na to po prostu nie było stać. Mimo słabych wyników na początku startów w elicie specjaliści nie spisują go jednak na straty, mając na uwadze wyczyny młodego skoczka w dzieciństwie. Zima 2004/05 należy do straconych, gdyż Szwedzki Związek nie dbał o to, by pomóc skoczkom w przygotowaniach do sezonu - za późno zatrudnił trenera, który zresztą także nie widział przyszłości szwedzkich skoków i po sezonie odszedł.
Aren znakomicie rozpoczął za to zimowy sezon 2006/07. Zajął 17 miejsce w konkursie PŚ w Kuusamo. Po niezłym początku startował jeszcze w zawodach w norweskim Lillehammer, gdzie również punktował. Niestety niewielka liczba startów nie pozwoliła mu na zajęcie wyższego miejsca w klasyfikacji generalnej niż 63-cie. Skupił się natomiast na startach w Pucharze Kontynentalnym, gdzie prezentował nieco nierówną formę - najwyższe miejsce, jakie zajął w PK, to czwarte w Zakopanem. W sezonie 2007/2008 Andreas uczestniczył tylko w zawodach Pucharu Świata. Nie były to jednak udane występy. Jedynie w Villach awansował do drugiej serii gromadząc na swoim koncie 8 punktów. Zakończył karierę.

Strona internetowa: www.andreas-aren.com