Klub sportów zimowych Oberwiesenthal posiada sześć skoczni narciarskich: K-15, K-36, K-51, K-64 (umieszczone obok siebie), K-95 (położona nieco dalej) i dobudowaną w 2004 r. K-9. Największa ze skoczni powstała w 1936 r. jako K-80, a więc skocznia na owe czasy naprawdę wielka. Jej wieża była wówczas bardzo potężna, ale wykonana tylko z drewna. Po wojnie Oberwiesenthal znalazł się w Niemczech wschodnich. W 1972 r. skocznię zburzono. Dwa lata przyszło czekać na rekonstrukcję. Skocznia otrzymała mocniejszą stalową wieżę i nowy punkt K 90 m. W 1991 r. została ponownie wyremontowana i przystosowana do skoków letnich. Ostatnia przebudowa miała miejsce dziesięć lat później, kiedy to przesunięto punkt K na 95. metr.

Najmocniejszą sekcją klubu jest sekcja biatlonowa. Oberwiesenthal jest też silnym ośrodkiem biegów narciarskich - pochodzi stąd znany biegacz Rene Sommerfeld. Skoki pozostają odrobinę w cieniu, jednak na tutejszej K-95 odbywały się choćby zawody Pucharu Kontynentalnego i w 2003 r. Mistrzostwa Niemiec.
Skocznie K-51 i K-64 mają niezwykłą konstrukcję wieży startowej. W pierwszej połowie lat 80 na kilku małych i średnich skoczniach w NRD testowano konstrukcję inż. Freitaga, pozwalającą na regulowanie nachylenia rozbiegu za pomocą mechanizmu hydraulicznego - w tym wypadku w ciągu ok. czterech minut można zmienić nachylenie w przedziale 31-39 stopni. Miało to oczywiście służyć zmianie prędkości na progu. System ten był jednak kosztowny i skomplikowany technicznie. Na początku lat 90 ostatecznie przyjęło się nieporównywalnie prostsze, bardziej precyzyjne i psychologicznie wygodniejsze dla skoczka regulowanie długości rozbiegu za pomocą belki startowej. Dziś nie mają jej tylko niektóre bardzo małe skocznie.