Na Čertaku już w 1920 roku powstała pierwsza, 40-metrowa, drewniana skocznia narciarska, dzięki wysiłkowi niemieckiego właściciela hotelu. Przez lata skocznia była często powiększana, a także dobudowano do niej mniejszy obiekt. Miało miejsce wiele zawodów jak: Sudecko-Niemieckie Mistrzostwa, Młodzieżowe Mistrzostwa Niemiec i wiele ekskluzywnych międzynarodowych konkursów “Teufelsberg-Sprungläufe” (zawody na diablej skoczni), kiedy to osiągano odległości ponad 60 i 30 m. W 1946 roku oba kluby zostały połączone, a skoki przeniesiono całkowicie na Čertak . W 1952 roku obie skocznie zostały wniesione ponownie, ale już w tym czasie była idea budowy 100-metrowej skoczni narciarskiej. W 1955 roku kompleks został całkowicie odmieniony. Duża skocznia została wyprofilowana na K70, a mniejsza na K50. Dodana została także "pionierska skocznia" K30, która rok później została pierwszą w Czechach skocznią igelitową. W latach siedemdziesiątych konstrukcja była zniszczona i musiała zostać odnowiona. W 1979 roku, po głębokich zmianach, ceremonialnie otwarto nowy kompleks skoczni. Duża skocznia stała się K90, średnia K70, a mała nową K40. Profil trzech skoczni do dziś był modernizowany, co jest zasługą miejscowego architekta skoczni narciarskich J. Slavika i wciąż są dopasowane do surowych reguł FIS. W 1998 roku skocznia K90 otrzymała igelitowe pokrycie zeskoku oraz zainstalowano na rozbiegu porcelanowe tory. Skocznia aktualnie nie używana.