Skocznia w Bischofshofen pierwotnie nosiła nazwę Hochkönigsschanze. Na początku 1952 r. tutejszy skoczek, Paul Ausserleitner, odniósł podczas treningu ciężką kontuzję, wskutek czego po kilku dniach zmarł. Na jego pamiątkę nadano skoczni nową nazwę. Na tutejszym obiekcie organizowany jest ostatni konkurs Turnieju Czterech Skoczni. Oprócz tej dorocznej imprezy odbył się tu w 1999 roku konkurs skoków na dużej skoczni w ramach Mistrzostw Świata w Ramsau (to miasto nie ma własnej dużej skoczni).
Charakterystyczną cechą tej skoczni jest bardzo długi rozbieg o niewielkim nachyleniu. Skoczkowie nieco się na to skarżą - twierdzą, że muszą "długo czekać" na rozbiegu, że w momencie odbicia jeszcze nic nie widać. Podczas wielkiej przebudowy w 2003 r. został nieco skrócony - z ekstremalnych 149 m do 125. Tyle samo wynosi punkt K - tym samym skocznia w Bischofshofen jest trzecią dużą skocznią o punkcie K powyżej 120 m.
Obiekt jest bardzo dobrze wkomponowany w otoczenie. Rosnący wokół las dobrze osłania go od wiatru. Wieża startowa jest drewniana, wzmocniona betonem. Niewygodą jest brak wyciągu - skoczkowie muszą docierać do "poczekalni" przedstartowej pieszo. Przynajmniej mają ładny widok, idą przez las... Być może teraz uzupełniono ten brak. Na pewno od 2003 r. skocznia ma sztuczne oświetlenie, wiosną 2004 r. położono zaś igelit. Sąsiadują z nią również wyłożone igelitem K-65 i K-20, położone nie równolegle z większą skocznią, ale jak gdyby tworzące z nią kształt litery N. Na tej większej rozgrywa się w ostatnich latach konkurs inauguracyjny kobiecego turnieju letniego.