Z powodu problemów z kolanem Matjaz nigdy nie powtórzył takich sukcesów. Jednakże dobrze radził sobie na mistrzostwach kraju. W 1989 został Mistrzem Słowenii na obu skoczniach (wtedy wciąż jeszcze rozgrywały się one na K-70 i K-90). Swój czwarty tytuł mistrza kraju zdobył w 1992 na K-90. Posadę trenera Słoweńców Matjaz sprawuje od 3 lat. Wcześniej był asystentem głównego trenera. W tym roku planował ukończyć wychowanie fizyczne na uniwersytecie w Lubljanie. jako trener reprezentacji kraju ma bardzo mało czasu by koncentrować się na nauce. Obecnie mieszka w Spodnje Duplje (blisko Kranj), mierzy 180 cm i waży 66 kg. Jego hobby to go-card." cols="75">Matjaz Zupan urodził się 27 września 1968 roku. Od zawsze był fanem skoków narciarskich. Już w wieku 4 lat wraz z rodziną pojechał do Planicy i pierwszy raz zobaczył skoki na żywo. Był zachwycony skokami Waltera Steinera na K-90 tak bardzo, że sam zapragnął skoczyć. Oczywiście nie mógł tego zrobić, ale pozwolono mu zjechać ze skoczni sankami. Na miejsce w drużynie słoweńskiej (występowała ona pod flagą jugosłowiańską, ale składała się tylko ze słoweńskich skoczków) zasłużył sobie w ostatnim roku kariery jako juniora (1985/86). Rok później miał miejsce jeden z najlepszych momentów jego kariery - zajął 2 miejsce w Planicy za rewelacyjnym

Fidjestolenem. Trzeba zaznaczyć, że dla skoczka słoweńskiego zajęcie miejsca na podium w Planicy, jest równe zdobyciu medalu na MŚ czy Igrzyskach Olimpijskich! W tym samym (1987) roku zajął 4-te miejsce na MŚ w Oberstdorfie. To było najlepsze miejsce jakie kiedykolwiek zajął słoweński skoczek na MŚ. Matjaz miał wtedy tylko 19 lat. Gdyby był starszy i bardziej doświadczony prawdopodobnie lepiej poradziłby sobie z obciążeniem psychicznym i być może zdobyłby medal. Następny sukces przyszedł na mistrzostwach kraju. Zupan został mistrzem na małej skoczni. Jego debiut na Igrzyskach Olimpijskich nie był imponujący. Słabo spisał się na K-90, ale potem poprawił się i zajął 10-te miejsce na K-70. 23 lutego 1988 roku okazał się najszczęśliwszym dniem
dla innego Matjasa - Matjasa Debelaka. Zdobył on brązowy medal i "dodał tym skrzydeł" całej drużynie. Następnego dnia - 24-go lutego - Słoweńcy zdobyli srebro w konkursie drużynowym. Gdyby nie najlepszy skoczek wszechczasów- Matti Nykaenen - mogliby łatwo zdobyć złoto. Dla Matjasa był to punkt kulminacyjny całej kariery. Nie tylko dlatego, że zdobył wraz z kolegami srebro, ale także jego wynik indywidualny był słabszy jedynie od świetnie dysponowanego Nykaenena (Matti był oczywiście nie do pobicia)!
Z powodu problemów z kolanem Matjaz nigdy nie powtórzył takich sukcesów. Jednakże dobrze radził sobie na mistrzostwach kraju. W 1989 został Mistrzem Słowenii na obu skoczniach (wtedy wciąż jeszcze rozgrywały się one na K-70 i K-90). Swój czwarty tytuł mistrza kraju zdobył w 1992 na K-90. Posadę trenera Słoweńców Matjaz sprawuje od kilku lat. Wcześniej był asystentem głównego trenera. Ukończył wychowanie fizyczne na uniwersytecie w Lubljanie. Jako trener reprezentacji kraju ma bardzo mało czasu by koncentrować się na nauce. Obecnie mieszka w Spodnje Duplje (blisko Kranj), mierzy 180 cm i waży 66 kg. Jego hobby to go-cardy.