Mika Antero Laitinen urodził się 5 maja 1973 roku w Kuopio (Finlandia), gdzie mieszka całe swoje życie. Skakał na nartach przez 20 lat. Już jako 6 latek pierwszy raz skoczył ze skoczni. 10 lat później pod bacznym okiem ojca zaczął poważniejsze treningi. Od młodych lat widać było, że ma talent do skakania. Wracając ze szkoły zawsze przeskakiwał gałęzie i znaki drogowe, marząc o wielkiej karierze skoczka narciarskiego. Próbował się dobrze uczyć, ale jak sam to określa "tekst wchodził jedną, a wychodził drugą stroną głowy".

Zawsze całym jego życiem były skoki. Często przypłacało na tym jego życie rodzinne. Rodzina musiała akceptować jego pasję. Jednak to właśnie ona miała szczególne znaczenie, gdy karierę przerwały dwie groźne kontuzje. Zawsze była dla niego wsparciem. Pierwszą kontuzję odniósł ostatniego dnia 1995 roku na treningu w Garmisch-Patrenkirchen. Po wspaniałym rozpoczęciu sezonu 95/96, gdzie wygrał 5 z pierwszych 9 konkursów PŚ upadł i złamał obojczyk, żebra oraz miał wstrząs mózgu. Rok później upadł w Lahti i stłukł kolano. Mimo tego nie załamał się. Osiągnął bardzo wiele. Jego największe sukcesy to: złoto drużynowe podczas igrzysk w Albertville, brąz na K-90 i złoto drużynowe podczas MŚ w 1995 w Thunder Bay oraz złoto drużynowe podczas MŚ w 1997 roku. Laitinen skakał w czołówce przez wiele sezonów. W 2000 roku motywacja skończyła się. Ostatni raz Mika skoczył ze skoczni w Oslo podczas zawodów Pucharu Świata. Karierę zakończył w klubie Puijon Hiihtoseura. Dziś jego medale wiszą w domu na widoku, a każde zawody nagrane ma na video. Często przyznaje, że żyje teraz "życiem zwykłego człowieka", ma czas na robienie rzeczy, o których marzył w czasie sportowej kariery. Latem wyjeżdża nad wodę na kilka tygodni bez uczucia, że musi wrócić na ćwiczenia.