Subiektywnie i przeglądowo o Ga-Pa 2011

Przedstawiam oto ranking bohaterów i anty-bohaterów w Ga-Pa. Osobno panie i panowie.

PANIE:

BOHATERKI:

1. Elisabeth Goergl - dwa złote medale praktycznie w przeddzień 30 urodzin to na pewno wielki sukces Austriaczki, której w tym sezonie nie udało się wygrać zawodów PŚ. Tymczasem tu w konkurencjach szybkościowych zdominowała konkurencje.
2. Tina Maze - urocza Słowenka jako jedyna nie-Austriaczka triumfowała na MŚ 2011. Wcześniej można ją było nazwać "panią srebrną" - tu zresztą też zaczęła od srebra w superkombinacji. Zasłużone złoto zdobyła w gigancie.
3. Marlies Schild - jedyna ze zwyciężczyń MŚ, która wygrywała i to nie mało zawodów PŚ w bieżącym sezonie. Wygrywała też wiele w sezonach poprzednich, ale podobnie jak Maze, nie umiała dojść do złota. Tym razem jednak wszystko było po jej myśli i Marlies wróciła do domu z upragnionym tytułem.
4. Anna Fenninger - sensacyjna mistrzyni w superkombinacji, która pewnie jeszcze niejedno osiągnie. Nie sądzę, by jej kariera skończyła się jak niegdysiejszej sensacyjnej wicemistrzyni Christiny Sponring.
5. Anja Paerson - niby tylko jeden brąz, ale nie jechała tu w roli faworytki - sezon ma ewidentnie słabszy, ale pokazała, że potrafi sprężyć się na wielkie imprezy.

ANTYBOHATERKI

1. Lindsey Vonn - cóż... zawiodła na całej linii - jeden srebrny medal to zdecydowanie za mało jak na jej aspiracje.
2. Maria Riesch - liderując w PŚ Niemka też tylko z dwoma brązowymi medalami - jedynie w konkurencjach szybkościowych, choć ostatnio wygrywała na imprezach slalomy.
3. Tanja Poutiainen - szkoda Finki, ale jako, iż nie zdobyła W OGÓLE medalu na pewno musi znaleźć się w tym gronie (aspirowała w dwóch konkurencjach).
4. Victoria Rebensburg - mistrzyni olimpijska w gigancie wydawała się być na pewno jedną z faworytek do medalu w tej konkurencji, ale niestety się nie udało.
5. Lara Gut - szwajcarska enfant terrible robi wokół siebie dużo szumu, ale te MŚ na pewno jej nie wyszły. Jak i żadnej ze Szwajcarek.

PANOWIE:

BOHATEROWIE:

1. Christof Innerhofer - zgoła niespodziewany bohater. W tym sezonie tylko raz na podium, ale tu zdobył aż trzy medale! Złoto w supergigancie, srebro w superkombinacji i brąz w zjeździe to swoisty "hat-trick" Włocha, który na pewno do faworytów nie należał.
2. Aksel Lund Svindal - megamedalista, który po prostu na takich imprezach nigdy nie zawodzi. Wykorzystał fakt, iż pola ustąpił mu główny faworyt w superkombinacji.
3. Erik Guay - słabszy początek sezonu, potem powoli coraz lepiej i lepiej i niespodziewane zwycięstwo wcale nie w swej koronnej dyscyplinie - zjeździe.
4. Jean-Baptiste Grange - zwycięstwo w bodaj najsilniejszej konkurencji (slalom), nie była to niespodzianka, ale sam fakt, że bez trudu je wywalczył jest tu znamienny.
5. Ted Ligety - po prostu faworyt wykonał swoje (gigant)

kilku mniejszych bohaterów

6. Jens Byggmark - nie tak dawno cudowne dziecko szwedzkiego slalomu, potem kontuzja, niebyt i triumfalny powrót jako srebrny medalista MŚ.
7. Philipp Schoerghofer - 28 letni Austriak późno zaczął punktować w PŚ i zupełnie nagle stał się jednym z najlepszych gigancistów

i niedoszli bohaterowie

8. Mario Matt - dzień przed slalomem pisałem Andrzejowi, że możemy oglądać jego triumfalny i sensacyjny powrót. Było blisko, ale skończyło się na czwartym miejscu.
9. Naoki Yuasa - Japończyk, który nie należy do ścisłej czołówki slalomu już nie pierwszy raz był blisko medalu na MŚ.

ANTYBOHATEROWIE:

1. Ivica Kostelic - największe rozczarowanie w Ga-Pa. Tym mniej miłe, że totalnie niespodziewane. Zaczął przecież nieźle - od brązu w supergigancie (gdzie nie był głównym faworytem). Potem zaczął stroić fochy, odpuścił swą koronną konkurencję (superkombinacja), nie wiem na co liczył w gigancie (choć tam był relatywnie blisko podium), a w slalomie nie wytrzymał presji.
2. Sylvain Zurbriggen - świetny początek sezonu - okazało się, że jest świetnym zjazdowcem, nie tylko slalomistą. Wydawało się, że ma medal w kieszeni, tymczasem oglądaliśmy tylko i wyłącznie jego niemoc.
3. Michael Walchhofer - indolencja straszna jednego z najlepszych wydawałoby się szybkościowców.
4. Bode Miller - niby nie był tym razem faworytem, ale przyzwyczaił nas do tego, że często w swym szalonym stylu zjeżdżał na podium, albo nawet po zwycięstwa na MŚ i IO. Tym razem się nie udało.
5. Didier Cuche - jedno srebro to za mało.

« wszystkie wpisy