Przed zeszłym sezonem letnim ekipa norweska miała duże ambicje. Trener Ludvik Zajc zaaplikował im katorżniczy wręcz trening siłowy. Miała to być recepta, dzięki której norweskie skoki narciarskie miały wrócić do dawnej świetności. Po dwóch miesiącach takiego treningu, autor projektu odnowy tego sportu Finn Aamodt, obiecywał, że to dopiero początek. Norwegom potrzebna była większa stabilności ciała i siła. Niestety, po pewnym czasie okazało się, że zamiast wzrostu formy nastąpiło jej kompletne załamanie. Wyniki skoczków z Norwegii były wręcz dramatycznie słabe. Najlepsi, Roar Ljoekelsoey i Anders Bardal, zajęli dopiero 35 i 36 miejsce w Pucharze Świata. Podczas Turnieju Czterech Skoczni 2001/2002 do dymisji podał się Ludvik Zajc. Norwegowie szukali trenera i wreszcie pod koniec marca ustalili, że od nowego sezonu zatrudniają najlepszego trenera na świecie - Mikę Kojonkoskiego. Fin podpisał umowę na 2 lata z możliwością przedłużenia na kolejne dwa. Norwescy działacze mieli i wciąż mają nadzieję, że w ciągu tych lat norweskie skoki narciarskie wreszcie się podniosą. Dziś po kilku miesiącach pracy, tuż przed rozpoczęciem Letniej Grand Prix podobno widać już pierwsze efekty pracy popularniego "Kojo". Obserwatorzy norweskiego obozu zauważają wyraźny wzrost poziomu całej drużyny, a sami zawodnicy są wręcz zachwyceni nowymi, kompletnie zmienionymi treningami. Kojonkoski jest spokojny o przyszłości swojej drużyny. Patrzy z ufnością i optymizmem. "Wysokich miejsc lub miejsc na podium nie wolno jeszcze po prostu oczekiwać. Potrzebujemy czasu, ale będziemy w następnym sezonie szli ciągle do przodu" - mówi. Kojonkoski zaczął także "przemeblowanie" w kadrze Norwegii. Zrezygnował ze "starego mistrza" Tommiego Ingebrigtsena, którego obecna forma jest daleka od ideału, a także Olava-Magne Doennema. W maju na zgrupowaniu w Lillehammer byli oni jeszcze brani pod uwagę. Jedynym debiutantem w kadrze będzie Sigurd Pettersen, który w zeszłym sezonie osiągał już dobre wyniki w Pucharze Kontynentalnym.