Antonin Hájek - to nazwisko coraz częściej pojawia się na listach startowych podczas konkursów Pucharu Świata. Ten młody zawodnik z Czech, dawniej kombinator norweski z pewnymi sukcesami nawet na arenie międzynarodowej, zdołał "wyskakać" sobie zaufanie trenera Vasji Bajca i wraz z czterema kolegami z drużyny (Jakubem Jandą, Janem Maturą, Lukášem Hlavą i Janem Mazochem) pojedzie spróbować swych sił na Mistrzostwach Świata w Oberstdorfie. Będą to pierwsze tej rangi zawody w karierze tego osiemnastoletniego zawodnika, warto również przypomnieć, że w ostatnich Mistrzostwach Świata Juniorów w Norwegii "Tonda" zajął miejsce dziewiąte.

Oto wywiad jaki przeprowadził z Hájkiem czeski serwis Skoky.cz, donosząc przy okazji, że w tegorocznych Mistrzostwach Świata Juniorów w Rovaniemi oczekuje się od niego co najmniej medalowego wyniku.

Skoky.cz: Czy mógłbyś wymienić trenerów, których napotkałeś na swojej drodze w świecie skoków narciarskich? Który z nich był dla Ciebie najważniejszy?

Antonin Hajek: Zacząłem trenować z Daliborem Motejlkem , który dał mi wspaniałe podstawy i myślę, że lepszego trenera jako początkujący skoczek nie mógłbym mieć. Nauczył mnie on kochać skoki i bardzo go za to szanuję. Potem trenował mnie Jiri Razl. On zaś nauczył mnie patrzeć na skoki bardziej profesjonalnie i z nim również trenowało mi się bardzo dobrze. W gimnazjum prowadził mnie Jiri Hajek, ale to gdzie znajduję się teraz zawdzięczać mogę najbardziej Jakubowi Jiroutkowi, który poświęcał mi swój wolny czas. Nauczył mnie on wszystkiego co potrzeba na najwyższym sportowym poziomie. Techniki, lądowania, zachowania na zawodach itd. Traktował mnie on inaczej niż słabszych skoczków na długo zanim zaczął być opłacany! Taka postawą nie może się u nas szczycić wielu trenerów. Czasem myślą oni więcej o pieniądzach, niż o zawodnikach, a to wielki błąd.

Skoky.cz: Ile miałeś lat jak zacząłeś skakać i kto był Twoim pierwszym wzorem?

Antonin Hajek: Zacząłem skakać jak miałem sześć lat, dlatego, że rok wcześniej jeszcze mnie nie przyjęli. Powiedzieli mi, że jestem za mały i dlatego musiałem poczekać rok i zacząłem skakać w pierwszej klasie. Moim pierwszym wzorem był Franciszek Jež któremu wtedy dobrze się wiodło i dlatego chciałem być taki jak on.

Skoky.cz: Ile wynosi Twój osobisty rekord i gdzie go uzyskałeś?

Antonin Hajek: Mój rekord to 180 metrów skoczone w Vikersund. Mam nadzieje, że w tym roku w Planicy skoczę ponad 200!

Skoky.cz: Były momenty, w których chciałeś skończyć ze skakaniem, Dlaczego?

Antonin Hajek: Martwiła mnie trochę zeszłoroczna letnia nominacja, ale prawdę mówiąc nigdy nie chciałem zakończyć kariery.

Skoky.cz: Które zawody uważasz za swój największy sukces?

Antonin Hajek: Myślę, że to było podium na CoCu w Bischofshofen.

Skoky.cz: Czy w ostatnich latach zmienił się twój pogląd na temat skoków jako na najważniejszy sport jaki uprawiasz?

Antonin Hajek: Na początku jako młodzicy skakaliśmy jedynie dla zabawy, ale ja już od początku chciałem tylko wygrywać. W ostatnich latach, a zwłaszcza w tym roku, zacząłem traktować skoki bardziej profesjonalnie. Zauważyłem, że żadna z rzeczy, które mnie interesują, nie dałaby mi możliwości zarabiania, a to jest przecież super, to mi daje motywację.

Skoky.cz: W tym roku doczekasz się wreszcie lotów w Planicy, Co o tym sądzisz?

Antonin Hajek: Jeszcze nie jestem niczego pewien i wszystko będzie zależało od Mistrzostw Świata Juniorów. Zawody w Planicy kończą się na trzy dni przed mistrzostwami, ale jeśli pojadę, chciałbym tam skoczyć 201,5 m albo dalej (201 to rekord Harrachova ustanowiony przez Jkuba Jiroutka).

Skoky.cz: A co sądzisz o skokach kobiet?

Antonin Hajek: Nie przeszkadza mi to, jeśli się nie boją, to dlaczego nie.

Skoky.cz: Kto jest Twoim najlepszym kolegą wśród skoczków?

Antonin Hajek: Od małego przyjaźnię się z Martinem Ciklem i, mimo że ostatnio widujemy się mniej, to zawsze się dogadujemy. Ale moimi kolegami są wszyscy i wszyscy się nawzajem dopingujemy.

Skoky.cz: Czy mógłbyś, dla czytelników, wytypować medalistów MŚ w Oberstdorfie?

Antonin Hajek: Myślę, że medal zdobędzie Ahonen, na obu skoczniach. Również Roar Ljoekelsoey i oczywiście mam nadzieję, że i Jakub Janda. Na skoczni normalnej wytypowałbym też Małysza. A drużynowo? Jak się nam powiedzie, moglibyśmy zająć i szóste miejsce!