Domen Prevc zdecydowanie wygrał niedzielny konkurs Pucharu Świata w Willingen, pokonując Rena Nikaido i Philippa Raimunda. Punktowało dwóch Polaków, a lepszy z nich - Piotr Żyła - zajął dziewiąte miejsce.

Na początku konkursu belkę startową ustawiono w pozycji jedenastej. Przy takim rozbiegu i umiarkowanym wietrze pod narty pierwsi skoczkowie nie radzili sobie zbyt dobrze - ale już trzeci na liście startowej Eetu Nousiainen spisał się bardzo porządnie, lecąc na odległosć 130 metrów (1,04 m/s) i obejmując prowadzenie. Po chwili w tym samym miejscu lądował jego rodak, Vilho Palosaari - on jednak wyraźnie przegrywał, ponieważ startował w lepszych warunkach (2,05 m/s).

W związku z kręcącym wiatrem dłuższą chwilę na zielone światło musiał poczekać Klemens Joniak. Gdy wreszcie otrzymał sygnał do startu, poleciał daleko - na odległość 132,5 metra; przegrywał jednak z Finem ze względu na większą liczbę punktów odjętych za wiatr (1,6 m/s). Znacznie słabiej spisał się drugi z Polaków, Aleksander Zniszczoł (108,5 m) - choć jego przynajmniej w pewnym stopniu mogły usprawiedliwiać kiepskie warunki (0,76 m/s).

Dalej od Nousiainena czy Joniaka poleciał Tate Frantz (133,5 m - 1,64 m/s). Reprezentant USA wyszedł jednak na pierwsze miejsce, minimalnie - o 0,3 punktu - wyprzedzając Fina. Również 0,3 punktu do Amerykanina tracił Luca Roth (128,5 m - 0,77 m/s).

Później odległości osiągane przez skoczków były coraz słabsze, nikt nie był w stanie przebić się do czołówki - w związku z tym sędziowie przesunęli belkę do pozycji trzynastej. Z takiego rozbiegu ruszał Dawid Kubacki (129,5 m - 1,53 m/s), który po odjęciu punktów plasował się na pozycji ósmej. Z kolei Maciej Kot lądował na 120. metrze, a rekompensata za wiatr (0,09 m/s - ale, po raz pierwszy w trakcie tego konkursu, w plecy) pozwoliła mu znaleźć się tuż przed Kubackim.

Do zmiany na prowadzeniu doszło po dłuższym czasie za sprawą Benjamina Oestvolda - Norweg uzyskał 138,5 metra (1,13 m/s pod narty) i wyprzedzał Frantza o 7,7 punktu. Niemieccy kibice liczyli, że podobny rezultat osiągnie Karl Geiger - ten nie zawiódł, bowiem w dużo słabszych warunkach (0,46 m/s) doleciał do 134. metra. To nie wystarczyło, by znaleźć się na czele, ale drugie miejsce ze stratą 0,3 punktu było dobrym punktem wyjściowym przed drugą serią.

Bardzo pozytywnie zaskoczył nas Piotr Żyła. Wiślanin w bardzo dobrym stylu poleciał na odległość 140 metrów - a po uwzględnieniu wiatru (0,85 m/s pod narty) objął prowadzenie i mógł cieszyć się z awansu do finału. Podobnie jak Andreas Wellinger (133,5 m - 0,32 m/s), przegrywający z Polakiem o 5,5 punktu.

Po chwili wszyscy musieli uznać wyższość Niko Kytosaho. Fin potwierdził wysoką formę, lecąc na odległość 145,5 metra (1,08 m/s), i prowadził z przewagą ponad ośmiu punktów nad Żyłą. Sędziowie zareagowali szybko, skracając rozbieg do bramki dwunastej.

Trójka Kytosaho-Żyła-Wellinger przez pewien czas pozostawała bez zmian; niektórzy lądowali za blisko, by od razu awansować do finału - tutaj należy wymienić Tomofumiego Naito, który wpuścił do finału Klemensa Joniaka. Zmiana w TOP3 nastąpiła za to po występie Halvora Egnera Graneruda - Norweg lądował na 143. metrze (wiatr 1,6 m/s), tracąc do Kytosaho 4,3 punktu. Dobrze spisał się też jego rodak, Marius Lindvik (142 m - 1,13 m/s), w tym momencie trzeci.

Dalekie skoki, choć nie wystarczające na miejsce w najlepszej trójce, oddawali Jonas Schuster (142 m - 1,6 m/s) i Kristoffer Eriksen Sundal (138,5 m - 0,89 m/s). Z drugiej strony były dużo słabsze próby, ledwo pozwalające wejść do finału - jak Manuela Fettnera (127 m - 0,47 m/s) czy Stefana Krafta (124,5 m - 0,43 m/s).

Niemieccy kibice, licznie zgromadzeni pod skocznią, entuzjastycznie przyjęli skok ostatniego z Niemców. Philipp Raimund, bo o nim mowa, poleciał na odległość 142,5 metra - a po uwzględnieniu warunków (0,97 m/s) to dało prowadzenie. Z pierwszego miejsca nie cieszył się jednak długo, bo jakieś dwie minuty później o 1,2 punktu wyprzedził go Anze Lanisek (141,5 m - 0,75 m/s; do tego wysokie oceny od sędziów).

W tych samych okolicach lądował Ren Nikaido (142 m) - Japończyk był jednak szósty ze względu na lepsze warunki podczas lotu (1,2 m/s) i niższe noty za styl. Jego rodak, Ryoyu Kobayashi (134,5 m - 1,36 m/s), plasował się dużo niżej - na osiemnastym miejscu.

Kończący pierwszą serię Domen Prevc musiał poczekać najpierw na ustabilizowanie się warunków (wiało za mocno), następnie na skrócenie rozbiegu do dziesiątej bramki. Gdy w końcu usiadł na belce i dostał sygnał do startu, zrobił swoje - 147 metrów przy wietrze 1,32 m/s i w świetnym stylu (pięć ocen po 19,5 punktu) dawało mu zdecydowane prowadzenie.

Wyniki po I serii
	zawodnik	kraj	odl. 1	punkty
1	Domen Prevc		147.0	138.1
2	Anze Lanisek		141.5	124.5
3	Philipp Raimund		142.5	123.3
4	Niko Kytosaho		145.5	122.0
5	Halvor Egner Granerud		143.0	117.7
6	Marius Lindvik		142.0	117.0
7	Ren Nikaido		142.0	116.2
8	Kristoffer Eriksen Sundal		138.5	116.0
9	Piotr Żyła		140.0	113.8
10	Jonas Schuster		142.0	113.0
11	Felix Hoffmann		134.5	108.3
	Andreas Wellinger		133.5	108.3
13	Daniel Tschofenig		135.0	108.0
14	Benjamin Oestvold		138.5	107.3
15	Karl Geiger		134.0	107.0
16	Maximilian Ortner		133.5	106.1
17	Jason Colby		134.0	104.2
18	Yukiya Sato		135.0	102.9
19	Ryoyu Kobayashi		134.5	101.8
20	Tate Frantz		133.5	99.6
21	Luca Roth		128.5	99.3
	Eetu Nousiainen		130.0	99.3
23	Pius Paschke		133.5	98.5
24	Klemens Joniak		132.5	98.3
25	Vladimir Zografski		131.0	97.5
	Valentin Foubert		130.5	97.5
27	Manuel Fettner		127.0	95.7
28	Stefan Kraft		124.5	93.2
29	Clemens Aigner		123.5	92.8
30	Tomofumi Naito		126.0	90.6
31	Jarkko Määttä		127.5	90.0
32	Vilho Palosaari		130.0	88.0
33	Gregor Deschwanden		120.0	86.0
34	Maciej Kot		120.0	84.8
35	Dawid Kubacki		129.5	83.4
36	Yevhen Marusiak		125.0	83.2
37	Hektor Kapustik		123.0	82.8
38	Ziga Jancar		120.5	81.1
39	Johann Andre Forfang		117.0	80.4
40	Killian Peier		123.0	78.8
41	Giovanni Bresadola		123.0	78.1
42	Soelve Jokerud Strand		119.0	77.9
43	Vitaliy Kalinichenko		125.0	77.5
44	Enzo Milesi		119.0	75.7
45	Lukas Haagen		116.0	72.2
46	Kevin Bickner		123.5	71.1
47	Rok Oblak		115.0	70.2
48	Simon Ammann		109.5	59.3
49	Aleksander Zniszczoł		108.5	58.9
50	Jules Chervet		105.0	49.2

Druga seria ruszyła z przytupem - otwierający ją Tomofumi Naito poleciał na odległość aż 146,5 metra (belka trzynasta, wiatr 0,98 m/s pod narty). Co ciekawe, rozbiegu nie skrócono przed skokami Austriaków: Clemensa Aignera (138 m - 1,86 m/s), Stefana Krafta (134 m - 1,73 m/s) i Manuela Fettnera (145 m - 1,04 m/s); przy czym ten ostatni był w stanie wyprzedzić Naito.

Bardzo dobre rezultaty uzyskiwali również kolejni skoczkowie: Valentin Foubert (141,5 m - 1,22 m/s) i Władimir Zografski (149 m - 1,15 m/s). Bułgar objął prowadzenie, a sędziowie wciąż utrzymywali tę samą długość rozbiegu. Niestety nie pomogło to Klemensowi Joniakowi - w kiepskich warunkach (0,45 m/s) nasz reprezentant uzyskał zaledwie 115 metrów i spadł na ostatnie miejsce w drugiej serii.

Również kolejni zawodnicy nie mogli liczyć na sprzyjający wiatr - Zografski i spółka zaliczyli więc istotny awans. Stosunkowo dobrze spisali się Ryoyu Kobayashi (134 m - 0,35 m/s) i Maximilian Ortner (134,5 m - 0,76 m/s), ale i oni nie zdołali przebić się do czołowej trójki.

W przeciwieństwie do Daniela Tschofeniga. Przed skokiem Austriaka warunki istotnie się poprawiły, a przy podmuchach rzędu 1,42 m/s pod narty był w stanie polecieć na odległość 143,5 metra. To dawało drugie miejsce ze stratą dwóch punktów do Bułgara.

W końcu Zografski znalazł swojego pogromcę - był nim Andreas Wellinger, który w świetnych warunkach (1,83 m/s) poszybował na odległość 150,5 metra! Dzieła dopełniły wysokie noty za styl (57,5 punktów) - Niemiec prowadził z przewagą 6,6 punktu. A to nie był koniec dalekich lotów, bo już po chwili 149,5 metra (1,9 m/s) osiągnął Felix Hoffmann - po doliczeniu jeszcze wyższych not sędziowskich (58,5 punktu) dało to drugie miejsce ze stratą 2,4 punktu.

Dla ostatniej dziesiątki rozbieg skrócono. Z belki dwunastej ruszał Jonas Schuster (135 m - 1,37 m/s), który wpuścił Wellingera do TOP10. Kolejny na liście startowej Piotr Żyła miał fantastyczne warunki (2,22 m/s pod narty) i choć nie zdołał przebić rezultatu Niemca, to 147,5 metra gwarantowało mu miejsce w najlepszej dziesiątce konkursu! Sam Wiślanin skwitował to - rzecz jasna - ogromną radością.

Wellingera wyprzedził za to - i to dość wyraźnie, bo o 7,6 punktu - Kristoffer Eriksen Sundal (145 m - 1,2 m/s). W tym momencie rozbieg znów skrócono - tym razem do bramki jedenastej. "I co z tego?" - mógł pomyśleć Ren Nikaido, który poszybował na odległość aż 152,5 metra (wiatr 1,73 m/s), wykańczając skok ładnym telemarkiem.

Tym razem belka pozostała bez zmian, warunki były natomiast nieco słabsze podczas skoków Mariusa Lindvika (145 m - 1,33 m/s) i Halvora Egnera Graneruda (133 m - 1,38 m/s). O ile jednak ten pierwszy plasował się wysoko (na drugim miejscu), to drugiemu groziło wypadnięcie z czołowej dziesiątki. Inny zawodnik z północnej Europy, Niko Kytosaho, z kolei zapewnił sobie życiowy wynik - 140 metrów (1,18 m/s) gwarantowało mu miejsce w czołowej szóstce.

Nikaido pozostawał na prowadzeniu również po skoku Philippa Raimunda (139,5 mn - 0,99 m/s). To oznaczało, że Japończyk po raz siódmy tej zimy stanie na podium. Niemiec jednak do niego dołączył już po chwili - a konkretnie po skoku Anze Laniska (137 m - 1,24 m/s), który zajmował szóste miejsce.

Na górze pozostał już tylko Domen Prevc, który startował z dziesiątej belki. Słoweniec znów rozniósł rywali, lecąc na odległość 152 metrów (wiatr tylko 1,1 m/s) i lądując telemarkiem (choć oceny chyba mogłyby być wyższe). To dawało dwudzieste zwycięstwo w karierze i jedenaste w sezonie! Trzeba też dodać, że przewaga nad Nikaido była ogromna - wyniosła aż 31,7 punktu...

Wyniki końcowe
	zawodnik	kraj	odl. 1	odl. 2	punkty
1	Domen Prevc		147.0	152.0	293.0
2	Ren Nikaido		142.0	152.5	261.3
3	Philipp Raimund		142.5	139.5	253.1
4	Marius Lindvik		142.0	145.0	252.7
5	Niko Kytosaho		145.5	140.0	249.5
6	Kristoffer Eriksen Sundal		138.5	145.0	248.9
7	Anze Lanisek		141.5	137.0	245.4
8	Andreas Wellinger		133.5	150.5	241.3
9	Piotr Żyła		140.0	147.5	239.2
10	Felix Hoffmann		134.5	149.5	238.9
11	Vladimir Zografski		131.0	149.0	234.7
12	Daniel Tschofenig		135.0	143.5	232.7
13	Halvor Egner Granerud		143.0	133.0	229.8
14	Manuel Fettner		127.0	145.0	223.5
15	Jonas Schuster		142.0	135.0	223.4
16	Valentin Foubert		130.5	141.5	220.4
17	Maximilian Ortner		133.5	134.5	219.8
18	Ryoyu Kobayashi		134.5	134.0	218.9
19	Tomofumi Naito		126.0	146.5	217.3
20	Benjamin Oestvold		138.5	132.0	213.2
21	Karl Geiger		134.0	125.0	206.1
22	Eetu Nousiainen		130.0	132.0	204.8
23	Clemens Aigner		123.5	138.0	200.9
24	Jason Colby		134.0	123.5	196.9
25	Yukiya Sato		135.0	123.5	196.5
26	Luca Roth		128.5	127.0	196.0
27	Tate Frantz		133.5	126.5	194.3
28	Pius Paschke		133.5	125.0	193.9
29	Stefan Kraft		124.5	134.0	186.7
30	Klemens Joniak		132.5	115.0	174.0
31	Jarkko Määttä		127.5		90.0
32	Vilho Palosaari		130.0		88.0
33	Gregor Deschwanden		120.0		86.0
34	Maciej Kot		120.0		84.8
35	Dawid Kubacki		129.5		83.4
36	Yevhen Marusiak		125.0		83.2
37	Hektor Kapustik		123.0		82.8
38	Ziga Jancar		120.5		81.1
39	Johann Andre Forfang		117.0		80.4
40	Killian Peier		123.0		78.8
41	Giovanni Bresadola		123.0		78.1
42	Soelve Jokerud Strand		119.0		77.9
43	Vitaliy Kalinichenko		125.0		77.5
44	Enzo Milesi		119.0		75.7
45	Lukas Haagen		116.0		72.2
46	Kevin Bickner		123.5		71.1
47	Rok Oblak		115.0		70.2
48	Simon Ammann		109.5		59.3
49	Aleksander Zniszczoł		108.5		58.9
50	Jules Chervet		105.0		49.2

klasyfikacja generalna Pucharu Świata » wirtualna klasyfikacja Światowej Listy Rankingowej (WRL) »