Daniel Tschofenig wygrał inauguracyjny konkurs Pucharu Świata w Lillehammer, wyprzedzając dwóch kolegów z drużyny - Jana Hoerla i Stefana Krafta. Trzynaste miejsce zajął Kamil Stoch, punktowało też czterech innych Polaków.

Konkurs ruszył przy dwunastej belce startowej, w znacznie lepszych warunkach niż te, które panowały podczas kwalifikacji. Szybko doczekaliśmy się dalekich skoków - najpierw na odległość 131 metrów (wiatr 0,33 m/s w plecy) poleciał Sandro Hauswirth, a nieco później na prowadzeniu zmienił go Kacper Tomasiak, dla którego to pierwszy indywidualny konkurs Pucharu Świata w karierze. Polak uzyskał aż 137 metrów (wiatr 0,35 m/s) i mógł być bardzo zadowolony ze swojej próby (choć większy entuzjazm było widać u trenerów, nie u zawodnika).

Tomasiak przez pewien czas był niezagrożony na prowadzeniu - mimo ataków ze strony Tomofumiego Naito (128 m - 0,93 m/s w plecy) czy Roka Oblaka (134,5 m - 0,24 m/s, ale pod narty). Co istotne, po występie tego drugiego rozbieg skrócono do bramki dziesiątej.

Za swoimi plecami Polak pozostawiał także Jasona Colby'ego (133 m - 0,33 m/s pod narty), ale wkrótce musiał uznać wyższość Feliksa Hoffmanna - Niemiec przy wietrze 0,72 m/s w plecy uzyskał 134,5 metra, a jego przewaga nad Tomasiakiem wynosiła aż 14,5 punktu. Bardzo dobrze spisał się też zwycięzca kwalifikacji Stephan Embacher (137 m - 0,22 m/s w plecy), który rozdzielił Niemca i Polaka.

Przyzwoity wynik zanotował drugi z reprezentantów Polski, Piotr Żyła - 131 metrów (0,01 m/s w plecy) dawało mu w tym momencie szóste miejsce i spore szanse na awans do finału. Nieco słabiej spisał się Dawid Kubacki (126,5 m - 0,22 m/s w plecy), natomiast daleko poleciał Kamil Stoch - 135,5 metra (0,28 m/s w plecy) oznaczało drugą lokatę i pewny udział w drugiej serii. Po chwili dołączył do niego Tomasiak.

Wkrótce oglądaliśmy kolejne dalekie skoki, choć niewystarczające do prowadzenia - Władimir Zografski uzyskał 135 metrów (0,21 m/s pod narty) czy Valentin Foubert - 134,5 m (0,25 m/s). Byli jednak i tacy, którzy lądowali bliżej - na tym skorzystał Piotr Żyła, bowiem Polak został trzecim naszym reprezentantem w finale.

Festiwal dalekich skoków trwał - aż 139,5 metra (0,05 m/s w plecy) uzyskał Philipp Raimund, jednak Niemiec przegrywał ze swoim kolegą za sprawą niższych not za styl i rekompensaty za wiatr. Z kolei na odległość 137,5 metra poleciał Artti Aigro (0,04 m/s w plecy), a niewiele bliżej lądowali ruszający już z dziewiątej belki (zareagowali sędziowie...) Ren Nikaido (135 m - 0,26 m/s pod narty), Manuel Fettner (134 m - 0,23 m/s) i Timi Zajc (135 m - 0,08 m/s).

Niestety, wyraźnie słabiej od poprzedników skoczył ostatni z Polaków, Paweł Wąsek - 127,5 metra (0,27 m/s pod narty) w tym momencie dawało drugie miejsce w kolejce do awansu (pierwsze miał Dawid Kubacki). Szybko jednak obaj nasi reprezentanci zakwalifikowali się do drugiej serii - było to skutkiem nieudanych skoków Karla Geigera (120,5 m - 0,23 m/s w plecy) i Kristoffera Eriksena Sundala (119,5 m - 0,47 m/s w plecy).

Hoffmanna z pierwszego miejsca zepchnął dopiero Domen Prevc - Słoweniec w ładnym stylu poleciał na odległość 138 metrów (0,04 m/s pod narty) i wyprzedził Niemca o niecały punkt. Do walki o bardzo dobry wynik włączyli się także Ryoyu Kobayashi (136 m - 0,07 m/s pod narty) oraz Anze Lanisek (137 m - 0,2 m/s pod narty, którzy wspólnie zajmowali trzecie miejsce ze stratą niespełna trzech punktów do Prevca.

Wreszcie przyszła pora na kończących pierwszą serię trzech Austriaków. Najlepiej z nich spisał się ten najbardziej doświadczony i utytułowany - Stefan Kraft. Skok na odległość 138 metrów (0,02 m/s pod narty), wysoko oceniony przez sędziów, dał mu nie tylko najlepszy wynik wśród podopiecznych Andreasa Widhoelzla, ale też prowadzenie w konkursie. Jan Hoerl (136 m - 0,09 m/s w plecy) miał taką samą notę, jak Kobayashi i Lanisek, natomiast Daniel Tschofenig (133 m - 0,4 m/s w plecy) nieznacznie ich wyprzedzał, zajmując miejsce czwarte.

Wyniki po I serii
	zawodnik	kraj	odl. 1	punkty
1	Stefan Kraft		138.0	161.9
2	Domen Prevc		138.0	159.7
3	Felix Hoffmann		134.5	158.9
4	Daniel Tschofenig		133.0	158.0
5	Jan Hoerl		136.0	156.8
	Anze Lanisek		137.0	156.8
	Ryoyu Kobayashi		136.0	156.8
8	Philipp Raimund		139.5	154.9
9	Timi Zajc		135.0	154.4
10	Kamil Stoch		135.5	154.2
11	Stephan Embacher		137.0	154.0
12	Artti Aigro		137.5	151.2
13	Ren Nikaido		135.0	150.6
14	Marius Lindvik		133.5	149.1
	Manuel Fettner		134.0	149.1
16	Gregor Deschwanden		131.5	146.1
17	Sakutaro Kobayashi		134.0	145.8
18	Vladimir Zografski		135.0	144.5
19	Kacper Tomasiak		137.0	144.4
20	Valentin Foubert		134.5	143.2
21	Maximilian Ortner		128.0	142.4
22	Johann Andre Forfang		129.0	140.5
23	Jason Colby		133.0	139.2
24	Naoki Nakamura		134.5	139.1
25	Piotr Żyła		131.0	139.0
26	Antti Aalto		128.5	138.4
27	Benjamin Oestvold		131.0	138.2
28	Halvor Egner Granerud		130.5	137.3
29	Dawid Kubacki		126.5	135.1
30	Paweł Wąsek		127.5	135.0
31	Tomofumi Naito		128.0	134.3
32	Yukiya Sato		124.0	133.0
33	Sandro Hauswirth		131.0	132.3
34	Tate Frantz		127.5	131.5
35	Kevin Bickner		130.5	130.7
36	Kristoffer Eriksen Sundal		119.5	129.8
37	Roman Koudelka		126.0	127.5
38	Rok Oblak		134.5	126.8
39	Lovro Kos		124.5	124.6
40	Karl Geiger		120.5	124.5
41	Simon Ammann		126.0	123.4
42	Danil Vassilyev		121.5	122.0
43	Erik Belshaw		119.0	121.1
44	Andrew Urlaub		122.5	120.2
45	Juri Kesseli		127.0	118.9
46	Fatih Arda Ipcioglu		123.5	116.6
47	Giovanni Bresadola		120.0	113.3
48	Ilyja Mizernykh		119.0	112.7
49	Vitaliy Kalinichenko		120.5	109.2
50	Hektor Kapustik		107.0	96.9

Na początku drugiej serii mieliśmy nagromadzenie Polaków - po słabym występie Pawła Wąska (119 m - 2,05 m/s w plecy) nieco lepiej spisał się Dawid Kubacki (121,5 m - 2,34 m/s), ale osiągnięcia obu przebił Piotr Żyła (126,5 m - 1,73 m/s). Co istotne, wszyscy trzej trochę awansowali w porównaniu z miejscami zajmowanymi na półmetku.

Gdy Żyła przesunął się do czołowej dwudziestki, musiał opuścić miejsce przeznaczone dla lidera konkursu - zrobił to raczej bez żalu, bo wyprzedził go Kacper Tomasiak (122 m - 2,06 m/s). Debiutant nie utrzymał się długo na czele - już kolejny na liście startowej Władimir Zografski lądował wyraźnie dalej (125 m - 2,02 m/s).

Kolejnym liderem został Manuel Fettner (125,5 m - 1,93 m/s), który wkrótce awansował do czołowej dziesiątki. To stało się faktem po skoku Kamila Stocha - Polak lądował na 122. metrze, a po uwzględnieniu wiatru (1,78 m/s w plecy) zajmował czwarte miejsce. Austriaka wyprzedził za to Timi Zajc (125 m - 1,69 m/s).

Od tego momentu konkurs nabrał nieco barw - rezultat Zajca zdecydowanie przebił Philipp Raimund, któremu 127,5 metra (1,78 m/s) dał notę o 7,8 punktu wyższą. Taką samą odległość w porównywalnych warunkach (1,73 m/s) i w nieco słabszym stylu osiągnął Ryoyu Kobayashi - to wystarczyło, by Japończyk prowadził z przewagą 0,7 punktu.

Nic nie zmieniło się na czele po skoku Anze Laniska (121 m - 2,11 m/s), ale po występie Jana Hoerla (126 m - 2,19 m/s) już tak - Austriak prowadził z przewagą 3,1 punktu nad Kobayashim. Jeszcze lepszy rezultat zanotował Daniel Tschofenig (129 m - 1,93 m/s), który nie tylko lądował dalej, ale też w wyżej ocenionym stylu.

Wysokiej lokaty zajmowanej na półmetku nie zdołał utrzymać Felix Hoffmann - 120,5 metra (1,93 m/s) w tym momencie oznaczało ósme miejsce, ale też pierwszą w karierze Niemca lokatę w czołowej dziesiątce konkursu Pucharu Świata.

Na prowadzenie nie zdołał wyjść także Domen Prevc - 126 metrów (1,9 m/s) wystarczało na pozycję trzecią. W tym momencie było jasne, że dzisiejszy konkurs wygra któryś z Austriaków - a możliwe było też całe podium z podopieczymi Andreasa Widhoelzla...

I tak się stało. Stefan Kraft otrzymał zielone światło w momencie, gdy mocno wiało w plecy - w tych warunkach ciężko było powalczyć o zwycięstwo, ale 120 metrów (2,51 m/s) dało mu trzecie miejsce. Z dziewiątego zwycięstwa w karierze cieszył się natomiast Daniel Tschofenig.

Wyniki końcowe
	zawodnik	kraj	odl. 1	odl. 2	punkty
1	Daniel Tschofenig		133.0	129.0	311.5
2	Jan Hoerl		136.0	126.0	307.2
3	Stefan Kraft		138.0	120.0	306.3
4	Domen Prevc		138.0	126.0	304.8
5	Ryoyu Kobayashi		136.0	127.5	304.1
6	Philipp Raimund		139.5	127.5	303.4
7	Anze Lanisek		137.0	121.0	297.0
8	Timi Zajc		135.0	125.0	295.6
9	Manuel Fettner		134.0	125.5	293.8
10	Felix Hoffmann		134.5	120.5	293.6
11	Stephan Embacher		137.0	121.5	293.5
12	Vladimir Zografski		135.0	125.0	292.1
13	Kamil Stoch		135.5	122.0	291.3
14	Artti Aigro		137.5	123.0	289.1
15	Gregor Deschwanden		131.5	122.0	284.9
16	Marius Lindvik		133.5	122.0	284.1
17	Sakutaro Kobayashi		134.0	121.0	283.5
18	Kacper Tomasiak		137.0	122.0	283.2
19	Piotr Żyła		131.0	126.5	283.0
20	Ren Nikaido		135.0	116.0	280.5
21	Jason Colby		133.0	119.5	280.2
22	Dawid Kubacki		126.5	121.5	277.1
23	Maximilian Ortner		128.0	115.5	274.9
24	Antti Aalto		128.5	123.0	272.7
25	Valentin Foubert		134.5	115.5	272.6
26	Halvor Egner Granerud		130.5	120.0	271.9
27	Benjamin Oestvold		131.0	117.5	271.1
28	Paweł Wąsek		127.5	119.0	268.7
	Naoki Nakamura		134.5	116.0	268.7
30	Johann Andre Forfang		129.0	114.0	266.9
31	Tomofumi Naito		128.0		134.3
32	Yukiya Sato		124.0		133.0
33	Sandro Hauswirth		131.0		132.3
34	Tate Frantz		127.5		131.5
35	Kevin Bickner		130.5		130.7
36	Kristoffer Eriksen Sundal		119.5		129.8
37	Roman Koudelka		126.0		127.5
38	Rok Oblak		134.5		126.8
39	Lovro Kos		124.5		124.6
40	Karl Geiger		120.5		124.5
41	Simon Ammann		126.0		123.4
42	Danil Vassilyev		121.5		122.0
43	Erik Belshaw		119.0		121.1
44	Andrew Urlaub		122.5		120.2
45	Juri Kesseli		127.0		118.9
46	Fatih Arda Ipcioglu		123.5		116.6
47	Giovanni Bresadola		120.0		113.3
48	Ilyja Mizernykh		119.0		112.7
49	Vitaliy Kalinichenko		120.5		109.2
50	Hektor Kapustik		107.0		96.9

klasyfikacja generalna Pucharu Świata » wirtualna klasyfikacja Światowej Listy Rankingowej (WRL) »